Miles Davis: Sorcerer [Vinyl 1LP 180g]

Modern Jazz / Contemporary
premiera polska: 2023-10-06
kontynent: Ameryka Północna
kraj: USA
opakowanie: Singlefoldowe etui
opis:
pablosreviews.blogspot.com - Ocena: 8/10
Album "Sorcerer" zawiera głównie materiał zarejestrowany przez Drugi Wielki Kwintet Milesa Davisa w maju 1967 roku. W porównaniu z poprzednim w dyskografii "Miles Smiles", longplay sprawia wrażenie mniej ekspresyjnego, nastawionego raczej na budowanie subtelnego klimatu. Tego wrażenia nie zmieniają nawet dwa utwory utrzymane w szybszym tempie - "Prince of Darkness" i tytułowy "The Sorcerer". Jednak w takim graniu kwintet wypada równie wspaniale. Umiejętności muzyków i ich wzajemna interakcja wciąż budzą zachwyt. Na wyżyny wspinają się w rozbudowanym "Masqualero" (jedynym utworze z tego albumu, który wszedł do koncertowego repertuaru), w którym pokazują zarówno talent do zespołowej improwizacji, jak i budowania interesującego klimatu. Innym wspaniałym momentem jest przepiękna ballada "Pee Wee", nagrana, co ciekawe, bez udziału Davisa. Warto też odnotować, że to pierwsza kompozycja napisana dla kwintetu przez Tony'ego Williamsa. Za pozostałe kompozycje z majowej sesji odpowiada Wayne Shorter, z wyjątkiem tytułowej, autorstwa Herbiego Hancocka. Miles tym razem nie jest podpisany pod żadnym utworem.

Całości dopełnia jedno starsze nagranie, "Nothing Like You" (dedykowane ówczesnej partnerce Davisa, Cicely Tyson, której zdjęcie znalazło się na okładce albumu). Kompozycja została zarejestrowana w sierpniu 1962 roku, a więc w znacznie różniącym się składzie. Z muzyków Drugiego Wielkiego Kwintetu, poza Milesem, gra tu tylko Shorter - było to ich pierwsze wspólne nagranie, na długo zanim saksofonista na stałe dołączył do zespołu Davisa. Utwór został napisany przez Boba Dorougha i Frana Landesmana - pierwszy z nich wystąpił w nagraniu jako pianista i... wokalista. Jest to jedno z niewielu wokalnych nagrań w karierze Milesa. Ale wcale nie z tego powodu nie pasuje do całości. Po prostu jest to zwyczajna, prosta piosenka, nie mająca nic wspólnego z bardziej ambitną resztą albumu. Najlepiej więc potraktować "Nothing Like You" jako żart (bo i w sumie przypomina te wszystkie żartobliwe utwory, które rockowe zespoły wrzucają czasem na koniec albumu). Jego obecność w żadnym wypadku nie umniejsza jednak wielkości "Sorcerer", będącemu kolejnym potwierdzeniem wielkości Drugiego Wielkiego Kwintetu.
Autor: Paweł Pałasz

Editor's info
'…This was one of the major groups of Miles that changed the way we would listen to jazz for a while. I don't know if I speak for other lovers of this music when I say that, at first, this was difficult stuff to digest. The modal sound and the freedom of space within a lifted confinement of the beat most of us were used to hanging on to were, for the most part, gone. So, it left us feeling a little uneasy and insecure. After all, we are not all musicians nor do we have the kind of scope that Miles had in laying the groundwork. Listening to it today, in CD format, plays easy. We're more comfortable, yet the element is still refreshing. Although Miles followed this genre with many other creations that stretched beyond this great quintet, they never quite built to the breakthrough these musicians conceived…'

muzycy:
Wayne Shorter, Ron Carter, Tony Williams, Herbie Hancock, Bob Dorough

utwory:
A1. Prince Of Darkness (W. Shorter) 6:27
A2. Pee Wee (T. Williams) 4:49
A3. Masqualero (W. Shorter) 8:53
A4. The Sorcerer (H. Hancock) 5:10
B1. Limbo (W. Shorter) 7:13
B2. Vonetta (W. Shorter) 5:36
B3. Nothing Like You (B. Dorough, F. Landesman) 1:55

wydano: Oct 6, 2023 (1967)
more info: www.columbiarecords.com