Ed Thigpen, Joe Lovano, Carsten Dahl, Jesper Bodilsen: The Element Of Swing

Bop / Hard Bop / Mainstream Jazz
premiera polska: 2005-03-14
opakowanie: Jewelcaseowe etui
opis:
multikulti.com * * * * 1/2
Urodzony w 1930 roku w Chicago Ed Thigpen był nazywany „Dżentelmenem perkusji”. W latach 50. stał się jednym z najbardziej poszukiwanych perkusistów, grał z takimi sławami jak Dinah Washington, Peggy Lee, Lennie Tristano, Johnny Hodges, Clark Terry, a i John Coltrane.
W latach 1959 - 65 był razem z Rayem Brownem członkiem Tria Oscara Petersona, z którym nagrał kilkadziesiąt płyt – było to zdaniem krytyków najlepsze trio Petersona. Od roku 1966 (z przerwami) grał w zespole akompaniującym Elli Fitzgerald, do czasu, gdy w roku 1972 osiadł na stałe w Kopenhadze.
Na płycie "The Element Of Swing" Ed Thigpen występuje jako gospodarz, bowiem nagrania dokonano podczas koncertu w kopenhaskim JazzHouse, w 2001 roku.
W przeciwieństwie do niektórych perkusistów, Thigpen nigdy nie epatował siłą głosu swojego instrumentu, jego stonowane brzmienie, niezwykle eleganckie przysporzyło mu wielu fanów na całym świecie. Przy tym mógłby uchodzić za wzorcowy przykład swingującego perkusisty. Gdy weszli do JazzHouse Thigpen mieszkał już w Kopenhadze od trzech dekad.
Rhythm Features to kwartet, który brzmi, jakby pracował razem od bardzo dawna. To dlatego, że Thigpen i jego kompani – pianista Carsten Dahl i basista Jesper Bodilsen – nie tylko grają, ale i słuchają, i to bardzo uważnie. Gdziekolwiek Joe Lovano się zapuści – a on sam podąża nieoczywistymi szlakami, jak w utworze Bodilsena "Hello Joe" i swoim własnym "Impressionistic" – muzycy są tuż obok niego, przewidując każdą jego woltę, towarzysząc mu w podróży. Lovano pokazuje swój kunszt kompozytorski w lirycznym utworze "Emperor Jones", podobnie jak Thigpen w "Sweet Mama', "ETP" i "Like Blues". Program uzupełniają tętniący życiem "Lonnie’s Lament" Coltrane’a, pamiętne "Chelsea Bridge" Strayhorna (Lovano gra tutaj soundem Bena Webstera) oraz porywający utwór Dahla na zakończenie, "Street Freak". W "Impressionistic" Lovano sięga po klarnet, na którym brzmi znakomicie.
Na "The Element Of Swing" udało się muzykom wykrzesać nieuchwytną iskierkę wyjątkowości, a to między innymi dzięki temu, że nie starają się naśladować standardów, w "Lonnie's Lament" Coltrane'a i "Chelsea Bridge" Strayhorna nasycają narrację mocą niuansów i subtelności. A ich własne kompozycje brzmią po prostu fantastycznie!
autor: Andrzej Majak
Copyright © 1996-2022 Multikulti Project. All rights reserved

Editor's info:
The meeting between the giants, Thigpen and Lovano, was not just a one-off "blowing session". Before the two days' live recording at Copenhagen JazzHouse, Thigpen, Dahl, Bodilsen and Lovano toured for about a week. The selected compositions by Ed, Joe, Carsten and Jesper suited them all perfectly, and there was exceptional mutual inspiration. The best tunes from the recordings are ready now. Enjoy!

muzycy:
Joe Lovano - Saxophones
Ed Thigpen - Drums
Carsten Dahl - Piano
Jesper Bodilsen - Bass

utwory:
1. Sweet Mama (Ed Thigpen)
2. Etp (Ed Thigpen)
3. Hello Joe (Jesper Bodilsen)
4. Emperor Jones (Joe Lavano)
5. Lonnie's Lament (John Coltrane)
6. Chealsea Bridge (Billy Strayhorn)
7. Impressionistic (Joe Lavano)
8. Like Blues (Ed Thigpen)
9. Street Freak (Carsten Dahl)

wydano: 2001
nagrano: Recorded at Copenhagen JazzHouse, October 1st and 2nd, 2001

more info: www.sundance.dk