Kategorie

Moves Between Clouds. Live in Warsaw


  • Kod: MPT002
  • Producent: Multikulti Project (PL)
  • Wykonawca: Undivided [Wacław Zimpel / Bobby Few / Mark Tokar / Klaus Kugel] + Perry Robinson
  • Nośnik: CD
  • Cena: 37,99 zł
  • Poleć produkt



Avant Jazz / Free Improvisation / Avant-Garde
premiera polska:
2011-07-29
seria wydawnicza: Tikkun Series
kontynent: Europa
kraj: Polska
opakowanie: kartonowe etui
opis:

opis wydawcy
Undivided to sztandarowy, międzynarodowy kwartet prowadzony przez Wacława Zimpla. Obok klarnecisty kwartet tworzy niezwykła sekcja rytmiczna: Klaus Kugel - jeden z najwybitniejszych muzyków europejskiej awangardy (współpracował m. in. z Bobo Stensonem czy Tomaszem Stańko) oraz Mark Tokar - wybitny ukraiński kontrabasista (nagrywa m. in. z Kenem Vandermarkiem, Yurijem Yaremchukiem, Stevem Swellem). Czwarta osoba to legenda wangardowej sceny - Bobby'ego Few, spadkobierca pianistyki Theloniousa Monka i Buda Powella. Amerykański pianista zapisał się w historii jazzu nowoczesnego, nagrywając niezapomniane płyty - jeszcze w latach 60-tych i 70-tych z takimi osobistościami jak Albert Ayler, Steve Lacy, Archie Shepp, Frank Wright. Pierwsza nagrana przez nich płyta ('Passion', Multikulti Project 2010) zebrała entuzjastyczne recenzje wśród krytyków z całego świata oraz 'Honorable Mention' (wyróżnienie) przyznawane przez krytyków amerykańskich skupionych wokół All About Jazz - New York.
Undivided powraca w nowym, kwintetowym wcieleniu, zapraszając do współpracy jednego z najbardziej znanych klarnecistów - Perry'ego Robinsona, mającego w swoim dorobku koncertyu i nagrania z Henry Grimesem, Billem Dixonem, Nana Vasconcelos, Carla Bley, Archie Sheppem, Charlie Hadenem czy Anthony Braxtonem, ale także twórczo czerpiącym z muzyki żydowskiej i klezmerskiej. Dla słynnej nowojorskiej wytwórni Tzadik prowadzonej przez Johna Zorna zarejestrował dwa albumy w tym 'Ancestors, Mindreles, Nagila Monsters' z formacją Klez-Edge, w skład której wchodzi także wokalista Marek Bałata.
Undivided to próba opisu poprzez muzyką różnych stopni świadomości człowieka. Sposób organizacji materii dźwiękowej w muzyce Zimpla, nawiązuje do tradycji free jazzu, muzyki ludowej różnych kultur oraz do nowoczesnych technik kompozytorskich współczesnej klasyki. Perry Robisnon wnosi w kompozycje Wacława Zimpla odwołania do nieistniejącego już świata żydowskich muzykantów, tchnącego czasem nostalgią, a czasem ekstatycznym wprost uniesieniem; tworząc - niejako przy okazji - wraz z Wacławem jeden z najbardziej wirtuozerskich klarnetowych duetów w historii gatunku.

Premiera płyty nastąpiła na piątej edycji Tzadik Poznań Festiwal 2011, na którym Undivided wraz z Perry'm Robinsonem dało niezapomniany koncert.

Perry Robinson: nowojorski klarnecista, będący jednym z najbardziej znaczących muzyków tego instrumentu w historii jazzu. Przez lata swojej działalności na międzynarodowej scenie, współpracował z najwybitniejszymi osobowościami w historii muzyki improwizowanej, między innymi z Henry Grimesem, Billem Dixonem, Nana Vasconcelos, Carla Bley, Archie Sheppem, Charlie Hadenem, Anthony Braxtonem. Uczestniczył w niezliczonych sesjach nagraniowych dla wielu najbardziej prestiżowych wytwórni, a jego styl jest dzisiaj symbolem nowoczesnego klarnetu, znajdując sobie wielu naśladowców na całym świecie. Dla słynnej nowojorskiej wytwórni Tzadik prowadzonej przez Johna Zorna zarejestrował dwa albumy w tym 'Ancestors, Mindreles, Nagila Monsters' z formacją Klez-Edge, w skład której wchodzi także wokalista Marek Bałata.


multikultiproject.blogspot.com
Nowa płyta zespołu Undivided, podobnie jak w 'Pasji', konsekwentnie eksponuje sonorystyczne współbrzmienie, które zalewa słuchacza wielobarwnym pejzażem dźwiękowym. Efekt stopniowego nakładania się na siebie poszczególnych warstw muzyki uzyskiwany jest przez narastające plamy dźwiękowe tworzone w głosach perkusji, fortepianu, klarnetów oraz kontrabasu. Czynnikiem formotwórczym każdej z improwizacji jest wybrzmiewanie, wydobywanych w zawrotnych tempach, kaskad dźwiękowych w 'okręconych' kierunkach. W pierwszej kompozycji 'Hoping The Morning Say' masa dźwiękowa niesie się, wręcz rozpływa horyzontalnie. Tworzy ją przede wszystkim fortepianowy i perkusyjny szum, zaś temat podany jest w sekcji dętej. Bobby Few posługuje się rozwlekłymi glissandami i arpeggiami, ewokując efekt nieokreśloności wysokości dźwięków, w czym przypomina grę pianisty Matthew Shippa oraz Chrisa Abrahamsa, członka zespołu 'The Neks'. 'Moves Between Clouds' cechuje ilustracyjność, dzięki czemu kompozycja silnie oddziałuje na wyobraźnię. Słuchacz może usłyszeć 'zaokrąglone' kształty imitujące spokojne i łagodne dryfowanie chmur. 'What A Big Quiet Noise' oparta jest na podobnej koncepcji jak rozpoczynająca płytę 'Hoping The Morning Say'. Utwór wyróżnia solówka Bobby'iego Few, który z niesamowitą ekspresją wydobywa rozległą 'gamę klasterów', zapoczątkowując tym samym free jazzowe szaleństwo, które kontynuuje następnie Perry Robinson w duecie z Wacławem Zimplem, po nim zaś następuje wirtuozowska solówka Marka Tokara na kontrabasie. Ostatnią improwizację cechuje swoboda, eksponująca indywidualną kreatywność poszczególnych muzyków. Poprzednia płyta Undivided porównana została przez Mieczysława Burskiego do twórczości Johna Coltrane'a i myślę, że jest to dobre skojarzenie, oddające klimat jaki posiada najnowszy projekt zespołu.
autorka: Kasia Misiaczyk


Duży Format, magazyn Gazety Wyborczej; 2011-12-15; ocena: * * * * *
[. . .] Jeden z najbardziej wirtuozerskich duetów klarnetowych w historii jazzu. Orgia brzmień, odniesień i rytmów. To właśnie muzyka międzynarodowego kwartetu Undivided, którego liderem jest poznański klarnecista Wacław Zimpel.
[. . .]
duet klarnecistów - Zimpla i Robinsona - jest najwspanialszym momentem tego nagrania. Wsłuchanych, dyskutujących i przedrzeźniających się nawzajem. Kilkadziesiąt minut muzyki będącej prawdziwym dynamitem, a jednocześnie kwintesencją nastroju medytacji. Muzyki pełnej energii, a zarazem wprowadzającej w trans. Mistrzostwo świata![. . .] autor: Tomasz Handzlik


Editor's Info
Undivided is a name of an international quartet formed by a Polish clarinetist Wacław Zimpel and supported by a remarkable section: Klaus Klugel-one of the most important musicians of the European avant-garde, and Mark Tokar-an outstanding Ukrainian double bass player who co-operates, among others, with Ken Vandermark, Yuri Yaremchuk and Steve Swell. The fourth member of the quartet is Bobby Few-a legendary musician of the improvised scene, the successor of Thelonius Monk and Bud Powell.
Their first album ('Passion', Multikulti Project 2010) was enthusiastically received by music critics all over the world. It was, for instance, awarded with Honorable Mention by the acknowledged internet portal All About Jazz.
This time Undivided comes back as Quintet with Perry Robinson, one of the best contemporary clarinetists, who has already played or recorded with Henry Grimes, Bill Dixon, Nana Vasconcelos, Carla Bley, Archie Shepp, Charlie Haden and Anthony Braxton.
Undivided is an attempt to present various states of human mind and consciousness by means of organization of sounds in compositions. To this end, Wacław Zimpel combines tradition of free jazz with folk music and new music composition techniques. Perry Robinson refers in his play to no longer existing world of Jewish musicians-sometimes nostalgic and sometimes ecstatic in his artistic expression.
On the occasion of the Tzadik Festival concert the group will also present their new album recorded during the 2009 tour.


Herausgeber's Info
Undivided ist der Name des international besetzten Quartetts von Wacław Zimpel. Neben dem Klarinettisten spielt eine außergewöhnliche Sektion: Klaus Kugel - einer der wichtigsten Musiker der europäischen Avantgarde und Mark Tokar - ein hervorragender ukrainischer Bassist (nimmt auf u.a. mit Ken Vandermark, Yuri Yaremchuk und Steve Swell). Die vierte Person ist die Legende der improvisierten Musik - Bobby Few, der Nachfolger von Thelonious Monk und Bud Powell. Die Erste Aufnahme des Quartetts ('Passion', Multikulti Project 2010) wurde enthusiastisch von Musikkritiker aus ganzer Welt aufgenommen. Sie wurde unter anderen mit 'Honorable Mention' von amerikanischen Publizisten des renommierten Portals All About Jazz ausgezeichnet.
Undivided kommt zurück, diesmal als Quintett mit Perry Robinson, einem der besten zeitgenössischen Klarinettisten, der bereits mit Henry Grimes, Bill Dixon, Nana Vasconcelos, Carla Bley, Archie Shepp, Charlie Haden oder Anthony Braxton gespielt oder aufgenommen hatte.
Undivided ist ein Versuch, mittels Musik unterschiedliche Bewusstseinsstufen des Menschen darzustellen. Organisation des Klangmaterials in den Kompositionen von Wacław Zimpel verbindet Tradition des Free Jazz, Volksmusik und Kompositionstechniken der Neuen Musik. Perry Robisnon knüpft in seinem Spiel an die nicht mehr existierende Welt der jüdischen Musikanten an, manchmal nostalgisch, andersmal ekstatisch in den künstlerischen Ausdrucksformen.
Am Rande des Konzerts wird auch ein neues CD der Gruppe präsentiert (aufgenommen bei der 2009 Tour).


allaboutjazz.com; 2012-02-18
[. . .] the most remarkable effect is the intensity and the emotional impact and of the music, though this is a disciplined and restrained collective ensemble. Zimpel's beautiful compositions are built like dramatic suites that emphasize an inner turmoil and search for spiritual quietude. His writing covers a broad spectrum of feelings, from melancholy and fragility on "Hoping the morning say" and meditative, modest reverence on "Moves between clouds," to the peaceful joy and spiritual elation of the concluding "What a big quiet noise."
[. . .]
This most beautiful live recording is a remarkable achievement
by Eyal Hareuveni

jazzwrap.blogspot.com; 2011-08-15
This is a fascinating live recording. One that should be listened to at night to get the full experience. Undivided is a collective born from the mind of clarinetist, Waclaw Zimpel, who has worked with Ken Vandermark, Robert Kusiolek and Aram Shelton to name a few.

On first listen you may automatically get the feeling of late 60's free jazz floating throughout the pieces. But as you continue to absorb the music you will grasp hold of the experiments that quintet are reaching for on their second release, Moves Between Clouds (MultiKulti Records). It reminds of when hard bop began its transition towards free jazz. There's still shadows of expressive melody but there is more of an introspective quality to the music that is rich and rewarding.

With three long tracks the audience and you the listener get a much more in-depth experimentation in sound than the rolling epic of their debut, The Passion. As with late Coltrane, Eric Dolphy, Jimmy Giuffre and even some Donald Byrd records of the time period, Moves Between Clouds has a spiritual and almost folkish element to it.

The addition of Perry Robinson to the quartet gives this live recording it's cultural feel. The title track bares this out. 'Moves Between Clouds' has Robinson and Zimpel sharing and intertwining passages. Few's playing underlines the contemplative nature of the piece. It's a slow, droning number that only hits heavy notes when Tokar and Kugel raise the pulse (only slightly) keeping the listeners sense of adventure engaged.

Moves Between Clouds is blissful and hypnotic in its delivery. Few's repetitive tones are matched by Robinson and Zimpel beautiful rising arpeggios on both 'Hoping The Morning Sky' and the closing number 'What A Big Quiet Noise'. Kugel as always makes an impact with crisp and exploratory timing.Undivided have presented one of those solid live performances that you wish you were in the audience that night. Thankfully the date was recorded and we can all experience it. Excellent stuff.
by Stephan Moore


polish-jazz.blogspot.com - ALBUM OF THE MONTH


freejazz-stef.blogspot.com, Saturday, September 17, 2011, rating: * * * * 1
Last year, Undivided's 'The Passion' won the 'Happy New Ears Award', organised by this blog after a vote among you, readers. So it was with more than genuine interest that we started listening to its successor, which has again great artwork, both on the cover and inside the album.

Thematically, the music shifts from Christian spirituality to Judaism, with the reference of 'Ohr Ein Sof' on the inside package, or the 'infinite light' as described in the torah, of the creator's state of being before he created.

The band consists of Waclaw Zimpel on clarinet and bass clarinet, Perry Robinson on clarinet, Bobby Few on piano, Mark Tokar on bass and Klaus Kugel on drums. Adding Perry Robinson on clarinet was a clever idea, because both clarinets give each other depth and contrast.

The music is as before clearly indebted to the Coltrane legacy, including Alice Coltrane, with long and slow thematic developments, post-bop, but then less focused on the musician's individual soloing as it is on the overall effect created by the entire band. As the spiritual theme might suggest, the compositions are full of reverend, solemn drama, exalted and expansive, trying to capture this state of being where there are no boundaries, no demarkations, no differences. Yet this does not mean that there is no musical substance here, quite to the contrary, the compositions, the harmonic development, the playing itself is again fantastic, with its own yearning aesthetic, and its integration of elements of various jazz subgenres, including today's music, but also klezmer. And all this is brought with the ambition of a classical symphony, flowing endlessly, full of majesty and grandeur.

A band with a great musical vision, and pitch perfect delivery. Again a great achievement.
By Stef


Le son du grisli #42, 2011-09-23
De ce quintet qui fait corps, évoquons tout d'abord les membres. Aux côtés du jeune leader, le clarinettiste polonais Waclaw Zimpel, on trouvera son compatriote Mark Tokar a la contrebasse et l'allemand Klaus Kugel a la batterie. Avec eux, deux vétérans américains du plus fier des free jazz : le pianiste Bobby Few (ancien compagnon de Steve Lacy et Albert Ayler) et le souffleur Perry Robinson (que l'on entendit aux côtés d'Archie Shepp, Henry Grimes ou encore Rashied Ali).

Des les premieres mesures et leurs lentes précipitations de notes, on sait que l'on nous offre ici un disque (leur second) d'importance. Les cinq hommes délivrent une musique resserrée et intense telle une flamme vivace qui percerait la nuit. Petite armée obstinée, elle avance surement et la premiere excursion solitaire, celle du piano de Bobby Few, propose les premiers moments d'exception. Ses amples vagues emporteront tout sur leur passage. Telles celles d'un Cecil Taylor, les notes de Bobby Few percutent l'auditeur pour ensuite l'assaillir avec douceur, tendresse presque, vertige toujours.

Alors, le disque, recueil de trois longs morceaux livrés par le 5tet lors d'un concert a Varsovie, fera montre d'une intensité jamais relâchée. Le cour du disque, sa plus belle pulsation, est assurément le second titre, Moves Between Clouds. Apres ce moment d'une grâce étonnante (fausse légereté, vraie solennité), on ne pourra que regretter les égarements d'un troisieme morceau qui aura tendance a se perdre parfois dans des divagations verbeuses. Mais faisons fi de ce bémol prononcé de fine bouche, et revenons au cour. Les entrelacs hésitants des souffles de Perry Robinson et Waclaw Zimpel ne se feront pas de sitôt oublier, et les paysages traversés dans leur sillage ne demanderont qu'une chose : etre arpentés encore, par leurs marges, en de sinueux détours que seuls ces cinq-la semblent pouvoir emprunter.
par Pierre Lemarchand

www.cuadernosdejazz.com
Hace tan sólo unos meses comentábamos The Passion, el primer disco de esta especie de combo improvisador -móvil y retráctil- que dirige o que ha urdido el clarinetista polaco Wacław Zimpel. Y lo hicimos estampándole cinco estrellas (como las copas que ha ganado este ano el Barça, ejem). Como aquel, este Moves Between Clouds también fue grabado en directo pero cuatro meses después. En la formación hay un cambio, al entonces cuarteto se les anadió aquí el imprevisible y excéntrico clarinetista Perry Robinson (que sin duda ha debido ser una de las grandes influencias del joven Zimpel). Conceptualmente senalaría otra diferencia entre ambos. Mientras en The Passion existía una especie de hilazón, o más bien un criterio temático (que ya comentamos en su momento), en este Live in Warsaw nos encontramos ante un concierto totalmente improvisado y abierto a todo. Tres temas largos, cada vez más largos además, que se mueven entre el modalismo amplio (sobre todo en la primera impro, Hoping the Morning Say) y la desfragmentación más angulada, más violenta (especialmente producida con múltiples recursos de contrabajo y percusión). Aquí podemos dar con cualquier cosa en cualquier momento.

La sección de ritmo, con Few, Tokar y Kugel, presenta una simbiosis total, como ya se podía apreciar en el anterior cedé. Forman un telón fabuloso, con aguas, matices de color y movimientos y ululaciones imposibles que son el fondo perfecto sobre el que los clarinetistas realizan sus sorprendentes dibujos, sus ensonaciones de ventrílocuos, sus cacofonías de hechiceros; casi siempre contenidos pocas veces desbocados. Hay que dejar claro que tanto Robinson como Zimpel pertenecen a esa casta de clarinetistas de idiosincrasia innegociable. Nunca nada que salga de las campanas de sus instrumentos vendrá marcado por el signo de convención alguna. Al mismo tiempo, son auténticos maestros en sus instrumentos. Músicos con una capacidad técnica y expresiva asombrosa. Escuchen, si no, el diálogo que van haciendo y deshaciendo entre obligados y rubatos en el segundo tema, Moves Between Clouds.

Y hay más cosas aún. Por citar sólo una, sigue estando el toque cristalino, helicoidal, a veces hasta líquido del piano de Few, especialmente en el principio de la tercera impro, What a Big Quiet Noise. El veteranísimo Bobby Few, un pianista como el vino y cada vez mayor, cada vez mejor, cada vez más concentrado, cada vez más puro. Esta vez vamos a ponerles sólo cuatro estrellas, no vaya a ser caso que . . .
by Germán Lázaro


JazzFlits, nummer 172 - 13.02.2012
De geest van Coltrane is bepaald nog niet verwaaid in jazzland. Het eerste van de drie stukken van dit internationale kwintet onder leiding van de Poolse klarinettist Wacław Zimpel getuigt er ruimhartig van. 'Hoping the Morning Say' kenmerkt zich door geëxalteerd klarinet- en basklarinetspel, polyritmische drums en uitwaaierende pianofiligreinen van veteraan Bobby Few. Maar het vijftal is geenszins van plan een kopie van het late werk van Coltrane (van 'A Love Supreme' en daarna) af te leveren. De door joodse melodieën beinvloede toonbuigingen van Perry Robinson (aangescherpt door zijn werk in de groepen van Burton Greene, zoals Klezmokum) maken er een zeer Oost-Europees geheel van. En de melancholieke, en tegelijk omineuze klanken van het titelstuk (met de leider op de Hongaarse tarogato) maken dat eens te meer duidelijk. De Duitse drummer Klaus Kugel en de Oekraiense bassist Mark Tokar zorgen daarbij met ostina-to-figuren voor een welhaast hypnotische ervaring. Het zou heel goed kunnen dat Trane vanuit de jazzhemel een goedkeurende blik naar Warschau zal hebben gericht, waar deze cd 'Moves between Clouds' in september 2009 werd opgenomen.
Herman te Loo

The Jazz Word - thejazzword.blogspot.com
There's an overwhelming sense of arrival, almost processional, heard on "Hoping the Morning Say," the opening track of Undivided's Moves Between Clouds. The majestic rumblings of pianist Bobby Few, drummer Klaus Kugel and bassist Mark Tokar provide supple backing to Perry Robinson's bluesy clarinet and Waclaw Zimpel's intense bass clarinet. The anxiousness of such a lengthy welcoming subsides with the more meditative title track. Here, Few's somber block chords lead a serene woodwind theme and an engaging conversation between Robinson and Zimpel. There's a seamless transition into the third and final piece on the disc, "What a Big Quiet Noise," where Few and Kugel stir things up noisily, giving way to a staccato-infused gathering of the ensemble. A big quiet noise indeed occurs with an extended unaccompanied bass solo. Tokar's fierce approach and undeniable technique give way to one of the more captivating moments of the session.
by John Barron


kwadratuur.be - * * * * / * * * * *
Een van de platen uit 2010 die onverwacht veel deining veroorzaakten was ‘The Passion’ van het internationale kwartet Undivided. Het debuut van de Poolse klarinettist Waclaw Zimpel als bandleider was van een verpletterende schoonheid, enigszins vergelijkbaar met de spirituele freejazz van Coltrane en verwanten maar tegelijk ook erg gedisciplineerd en “Europees” klinkend. Op ‘Moves Between Clouds – Live in Warsaw’, het tweede album van Undivided, is er conceptueel een en ander herschikt, maar net als bij zijn voorganger is het resultaat om van te smullen.

Waar ‘The Passion’ gebaseerd was op het lijdensverhaal van Christus uit de evangeliën, vond Zimpel deze keer inspiratie bij de Joodse mystiek, meer bepaald in de Zohar, een Kabbalistische commentaar op de Thora. Niet dat de Pool een religiehopper is, verre van zelfs, de verschuiving van een Christelijke naar een Joodse thematiek is louter een gevolg van Zimpels algemene interesse in mystieke en religieuze teksten. Volgens hem verkondigen de heilige schriften allemaal een gelijkaardige boodschap en met zijn muziek streeft hij naar een soortgelijk effect. De extramuzikale invloed is deze keer echter niet van dien aard dat de plaat er narratief door wordt gestructureerd, want het verhaal dat op ‘Moves Between Clouds’ wordt verteld is zuiver muzikaal.

Het kwartet bestaat naast Zimpel op klarinetten en tarogato nog steeds uit Bobby Few (piano), Mark Tokar (contrabas) en Klaus Kugel (drums). Voor het concert in Teatr Akademia in Warschau (waar deze plaat werd opgenomen) werd de groep bijgestaan door klarinettist en freejazzveteraan Perry Robinson. De nu 73-jarige Amerikaan was al actief tijdens de hoogdagen van de zogenaamde New Thing en is te horen op klassiekers als ‘Mama Too Tight’ van Archie Shepp en het eerste album van het Liberation Music Orchestra uit 1969. Met Robinson in zijn rangen telt Undivided dus twee klarinettisten in de frontlinie, wat gunstige consequenties heeft voor het totaalgeluid. Vooral in de thematische passages buit Zimpel die extra troef voorbeeldig uit, te beginnen bij de magistrale opening van ‘Hoping the Morning Say’. De tremolo’s van de ritmesectie in combinatie met de plechtige klarinetharmonie pakken de luisteraar hier meteen stevig bij zijn nekvel. Ook in het bijna vijftien minuten durende titelstuk spelen Zimpel (op tarogato deze keer) en Robinson een gezamenlijke hoofdrol met een trage, eindeloze rubatosliert vol kleine versieringen.

De bijdrage van de rest van de groep mag echter niet worden onderschat. Zo zorgt Klaus Kugel met allerlei kleine, rinkelende percussievoorwerpen en wegebbende roffels voor een constant gevoel van dreiging. Bobby Few en Mark Tokar onderscheiden zich dan weer vooral door een rijke muzikale onderlaag op te bouwen. De pianist krijgt op deze plaat veel soloruimte, waar hij met wisselend succes gebruik van maakt. In ‘Hoping The Morning Sky’ sleept zijn solo te lang aan, maar de heftige uitbarsting in ‘What a Big Quiet Noise’ en de bijna meditatieve beheersing in ‘Moves Between Clouds’ zijn elk op hun manier hoogtepunten.

De echte blikvangers zijn echter de prachtige composities van Waclaw Zimpel, die weliswaar met veel vrijheid worden uitgevoerd, maar tegelijk nooit helemaal free worden. Er loopt steeds een compositorisch spoor doorheen de muziek van Undivided en er is opvallend meer muzikale ontwikkeling dan meestal het geval is binnen deze tak van de moderne jazz. Tegelijk weet de groep op de juiste momenten de driftige, dionysische ervaring op te roepen waar de liefhebber van deze vurige muziek zo graag door wordt bedwelmd. ‘Moves Between Clouds – Live in Warsaw’ is bijgevolg een meer dan waardige opvolger voor ‘The Passion’ en zal zonder twijfel in een hoop eindejaarslijstjes opduiken.
Besproken door Joachim Ceulemans

muzycy:
Bobby Few: piano
Mark Tokar: bass
Perry Robinson: clarinet
Klaus Kugel: drums, percussion
Wacław Zimpel: bass clarinet, clarinet, tarogato

utwory:
1. Hoping The Morning Say 10:32
2. Moves Between Clouds 14:38
3. What A Big Quiet Noise 19:46

All compositions by Wacław Zimpel.
Laura Winter/ Titles for these three compositions are lines from her poems.

total time - 44:56
wydano: 2011-07-29
nagrano:
Recorded live at Teatr Akademia, Warsaw, Poland on 29.09.2009 by Klaus Kugel.
Mixed and mastered by Uli Seipel.
Cover design and front side photo by Jó_Lachowski-Juszkownia.

more info: www.multikulti.com
more info2: www.undivided.pl; www.waclawzimpel.com; marktokar.info; www.klauskugel.com
Zikaron-Lefanai
37,99 zł
Watching Edvard
37,99 zł
Wilde Blumen
34,99 zł
The Light
37,99 zł
Four Walls
37,99 zł
Afekty
37,99 zł
The Mono
37,99 zł
Nuntium
37,99 zł
Bach Bleach
37,99 zł
Affinity
37,99 zł
Lark Uprising
37,99 zł
Seven Lines
41,99 zł
Hera
37,99 zł
Passion
37,99 zł

Obrazek 1

Obrazek 1


Obrazek 1


Obrazek 1


partner wydawnictwa: