Kategorie

The People I Love


  • Kod: PI82
  • On Stock
  • Producent: Pi Recordings (USA)
  • Wykonawca: Steve Lehman trio & Craig Taborn
  • Nośnik: CD
  • Instrument lidera: alto saxophone
  • Cena: 66,99 zł
  • Poleć produkt

Avant Jazz / Free Improvisation / Avant-Garde
premiera polska:
2020-04-29
kontynent: Ameryka Północna
kraj: USA
opakowanie: digipackowe etui
opis:

multikulti.com * * * * *:
The New York Times określił Lehmana mianem "supernowoczesnego myśliciela muzycznego". Jako lider debiutował w 2004 roku, jednak już wcześniej dał się poznać, jako muzyk obdarzony wielkim potencjałem artystycznej kreacji. Nieustająco prezentuje muzykę bezkompromisową, tworząc innowacyjne struktury, odwołujące się do różnych źródeł. Wystarczy wspomnieć jego ostatnie projekty, aby zobaczyć artystę będącego w ciągłej akcji.
Kooperacja z afrykańskimi muzykami reprezentującymi senegalską scenę hip-hopową na "Selebeyone" (Pi Recordings, 2017), sięgnięcie po francuską muzykę spektralną na "Travail, Transformation and Flow" (Pi Recordings, 2009), czy w końcu optyczne zjawisko zwielokrotnionego odbicia na "Mise en Abîme" (Pi Recordings, 2014), to albumy, które przeszły do historii muzyki.

Na swojej najnowszej płycie trio w składzie Steve Lehman (alto saxophone), Matt Brewer (bass) i Damion Reid (drums) wraz z czołowym nowojorskim pianistą Craigiem Tabornem prezentują niekonwencjonalne podejście do jazzowego tematu i improwizacji. Mówi się o Lehmanie, że na swoich płytach konsekwentnie zaciera granice między brzmieniami elektronicznymi i akustycznymi, łączy różne style i estetyki tak ściśle, że nawet wprawne ucho często nie jest w stanie odnaleźć szwów i wskazać pochodzenia poszczególnych elementów. Lehman niczego nie odrzuca, ale wszystko kwestionuje.
"The People I Love" jest doskonałym przykładem, ciążący ku jazzowej tradycji Craig Taborn kotwiczy muzykę tria Lehmana w idiomie jazzu, który naładowany jest intensywnymi emocjami i brzmieniową bezkompromisowością. Nie dziwi fakt, że nagranie trafiło na 10-tki wielu opiniotwórczych mediów, jak The NY Times, The LA Times, The Denver Post, Pop Matters i NPR Music.
Copyright © 1996-2020 Multikulti Project. All rights reserved

donos.home.blog:
Steve Lehman zbiera zasłużone pochwały przy niemal każdej produkcji, w której uczestniczy. Czy to występując w charakterze sidemana (jak na płytach Vijaya Iyera oraz Jasona Morana), czy też przy projektach firmowanych własnym nazwiskiem (tu wspomnieć można chociażby znakomite albumy „Selebeyone” i „Mise en Abîme”).

Na najnowszej płycie zatytułowanej „The People I Love” muzyk powraca do klasycznego kwartetu saksofonowego. Wydawnictwo jest podsumowaniem dziesięciolecia pracy tria dowodzonego przez Lehmana, w składzie którego grają perkusista Damion Reid (znany także z Robert Glasper Trio) oraz basista Matt Brewer (współpracujący również m.in. z Gonzalo Rubalcabą). W sesji nagraniowej uczestniczył ponadto Craig Taborn, uznawany za jednego z najznakomitszych współczesnych pianistów jazzowych. Z nim również łączy Lehmana przyjaźń osobista i zawodowa oraz częste występy, między innymi w duecie.

Wybrany na płytę repertuar miał z złożenia, zobrazować kondycję współczesnego jazzu. Mamy więc pośród utworów nowe klasyki Kurta Rosenwinkela (“A Shifting Design”), Kenny’ego Kirklanda (“Chance”) oraz Jeffa “Taina” Wattsa (“The Impaler”). Kwartet zmierzył się także z utworem “qPlay” zespołu Autechre. Lehman dołożył do tego kilka własnych kompozycji, znanych już z wcześniejszych albumów: “Curse Fraction”, “Beyond All Limits” oraz “Echoes”. Czterdzieści jeden minut muzyki uzupełniają trzy improwizacje duetu Lehman – Taborn.

Znakomita płyta sięgająca do źródeł znaczonych – jak nadmienia sam Steve Lehman – albumami Jackiego McLeana z Cedarem Waltonem oraz McCoy Tynerem czy też Anthony’ego Braxtona z Marilyn Crispell.


Editor's info:
Hailed by The New York Times as “a state-of-the-art musical thinker” and “a quietly dazzling saxophonist,” Steve Lehman has built a career creating innovative, uncompromising music that packs a visceral wallop. His signature alto sound — searing with emotional intensity and crystal clear articulation — has been featured in high-profile partnerships with Vijay Iyer, Jason Moran, and Bennie Maupin. But at just 40-years-old, his greatest musical achievements have been his many critically-acclaimed, groundbreaking projects, which have run the gamut from Senegalese hip-hop (Selebeyone (Pi 2017)) to French spectral music (Travail, Transformation and Flow (Pi 2009), Mise en Abîme (Pi 2014)). With his latest album, The People I Love, Lehman revisits his jazz roots, presenting his take on the classic alto saxophone quartet tradition. It’s a modern day referendum on the possibilities for that time-worn configuration for 2019 and beyond.

Much has been made of Lehman’s early apprenticeships under Jackie McLean and Anthony Braxton. While those references continue to remain essential, there are other figures who also loom large: “As far as the classic alto saxophone quartet, Bird, and then of course all the records Jackie McLean did with Cedar Walton and McCoy Tyner are really big for me. And then Anthony Braxton and his “Willisau” quartet with Marilyn Crispell. But also Kenny Garrett’s “Songbook” group. That’s kind of the blueprint I was working from, before trying to put my own stamp on it and move it forward.”

The title for The People I Love comes from a 2010 interview with vibraphonist Bobby Hutcherson, a longtime friend and collaborator of Lehman’s primary mentor, Jackie McLean:

When I was younger, I thought music came first. And now that I’ve gotten older, I realize it’s only a reflection of the images of the people I love and being with God.

Longstanding musical partnerships and close friendships have always been at the center of Lehman’s recordings. And the music on The People I Love is no exception. 2019 marks the 10-year anniversary of Lehman’s trio with drummer Damion Reid (Robert Glasper Trio) and bassist Matt Brewer (SF Jazz, Gonzalo Rubalcaba), and their telepathic interplay and stop-on-a-dime maneuvers define the feeling of the album from start to finish. Their debut recording, Dialect Fluorescent (Pi 2012), was voted to the Top 10 spot in the NPR Jazz Critics Poll. Since then, the musical relationship between the three

has only become more profound and wide-ranging. Lehman has added pianist Craig Taborn— whom the New York Times Magazine describes as “one of the best jazz pianists alive” and “an ethereal genius” — to this mix. He and Lehman also share a deep musical connection that is over a decade old. “Craig is one of the most brilliant musicians of his generation. We’ve been friends for a long time; played duo in acoustic and electronic settings, and talked for hours about everything under the sun. I don’t think there’s anyone out there more in sync with my overall musical aesthetic.”

The Lehman “stamp” often comes in the form of compositions that can seem impossibly complex, but there’s something new here: This isn’t music that makes hay out of difficult execution or an unusually demanding practice regimen. On the contrary, even the most intricate and involved passages on The People I Love feel effortless and of a piece with a larger expression of emotional intensity. “Ih Calam & Ynnus,” for example, may be a meticulously crafted minefield of shifting meters and changing tempi, but it’s Lehman and Taborn’s emotional soloing that ultimately carries the day.

Much of the repertoire on The People I Love is designed to make a bold statement about the state of modern Jazz in 2019. New classics by Kurt Rosenwinkel (“A Shifting Design”) and Kenny Kirkland (“Chance”) from the 1980s and 1990s take the place of tried and true standards. And Lehman and his quartet apply a glitchy, modernist sheen to “The Impaler” by Jeff “Tain” Watts just as easily as they re-imagine “qPlay,” a piece of 2000-era electronica by Autechre. Lehman also revisits several works from his own repertoire, including “Curse Fraction” and “Beyond All Limits.” His composition “Echoes”, originally recorded on Travail, Transformation & Flow (New York Times #1 Jazz Album of 2009), is reconfigured here, and features a handful of virtuosic piano gestures that cascade in and around Lehman’s piercing alto solo.

The album is punctuated by three duo improvisations between Lehman and Taborn, who manage to interact in a way that feels authentic and heartfelt while staying utterly contemporary. And here again, Lehman makes a statement; demonstrating intimate familiarity with 60 years of experimental saxophone vocabulary – from Eric Dolphy and Anthony Braxton to Arthur Blythe and Evan Parker – and making a compelling case for its integration into a modern-day concept of the classic alto saxophone quartet album.

The People I Love is a record that bears witness to a new openness in Lehman’s music. Unedited rehearsal tapes (“A Shifting Design”) and joyous laughter at the end of a take are all left on the track — inviting the listener to take a look behind the curtain at where the music comes from. The result may be his most mature artistic statement to date.

muzycy:
Steve Lehman – alto saxophone
Craig Taborn – piano
Matt Brewer – acoustic bass
Damion Reid – drum set

utwory:
1. Prelude 01:40
2. Ih Calam and Ynnus 05:54
3. Curse Fraction 05:13
4. qPlay 04:24 (Autechre)
5. Interlude 01:04
6. A Shifting Design 03:57 (K. Rosenwinkel)
7. Beyond All Limits 07:52
8. Echoes / The Impaler 05:12 (S. Lehman/J.Watts)
9. Chance 05:30 (K. Kirkland)
10. Postlude 00:54

total time - 41:48
wydano: August 30, 2019
nagrano: Tracks 1-5 and 7-10 recorded May 14-15, 2019 at The Samurai Hotel, Astoria, NY
Track 6 recorded September 17, 2018 at Jeff Parker Studio, Altadena, CA

more info: www.pirecordings.com

Obrazek 1

Obrazek 1


Obrazek 1


Obrazek 1


partner wydawnictwa: