Категории

To Duke


  • Код: ROG0060
  • Производитель: Rogue ART (FR)
  • Код производителя: 3760131270600
  • Цена: 59.99 zł
  • Порекомендовать продукт

Avant Jazz / Free Improvisation / Avant-Garde
premiera polska:
2015-03-15
kontynent: Ameryka Północna
kraj: USA
opakowanie: digipackowe etui
opis:

multikulti.com:
Matthew Shipp - jeden z najważniejszych pianistów współczesnego jazzu sięgnął do wielkiego Duke'a Ellingtona!

Fascynujące rzeczy dzieją się na tej płycie, znakomite kompozycje Duke'a Ellingtona w rękach muzyków obdarzonych wyjątkową wyobraźnią tworzą w efekcie niesamowity impuls twórczy, który kieruje muzyczną opowieść zarówno w rejony liryczne jak i abstrakcyjne. Całość skrzy się licznymi odniesieniami do muzyki klasycznej. Matthew Shipp poświęcił sporo czasu na zgłębienie dorobku Ellingtona, muzycy jednak nie boją się zmienić pierwotny kod jego kompozycji. Gęsta pianistyka lidera pełna jest cytatów i aluzji, muzycy wykazują się niesamowitym wyczuciem, co zaowocowało wyszukanym i bogatym w detale brzmieniem. Shipp na pytanie o inspiracje odpowiada często triadą - język, umysł, energia. Płyta "To Duke" potwierdza, że motorem jego pracy artystycznej są Język, Umysł i Energia.

Shipp to czołowa postać nowej generacji gigantów jazzu, jest jednym z najbardziej uznanych pianistów jazzowych w historii gatunku. Kreując własną, unikatową stylistykę instrumentu, pozostaje jednym z niewielu w świecie jazzu muzyków tej rangi. Shipp jest muzykiem bezustannie eksperymentującym, tak z materią jak i formą swej muzyki. W swojej muzycznej podróży realizuje różnorodne projekty, od solowych, poprzez duety, tria po kwartety. Nnagrał wiele albumów dla wielu wytwórni. Z tej kolekcji nagrań wyłania się dorobek wizjonerski, daleko sięgający i wielowarstwowy.
Najnowszy album poświęcony Ellingtonowi najlepiej opisać słowami samego pianisty "Dla mnie jazz nie jest specyficznym brzmieniem, jazz jest procesem. To jest jak odkrywanie tajemnicy"

„Początkowo inspiracją Shippa był Bud Powell, który w dużej mierze stał się filarem jego muzyki. Nieskrępowane podejście potężnego technicznie poszukiwacza przygód Cecila Taylora ma silny oddźwięk w dziełach Shippa, ale bez względu na to, jak daleko odchodzi od konwencjonalnej struktury, wyczucie ruchu akordów i linii melodycznej Shippa zbliża go do Powella bardziej niż Taylorowi.„ (All About Jazz)

„Matthew Shipp to pianista jazzowy z wiarygodnością na scenie downtown/indie. To nie pianista koktajlowy, lecz zawiły artysta- raz przedstawiony przez New York Times jako kokietujący publiczność rockową. Pianista-buntownik” (Pop Matters)

„Jeden z najbardziej innowacyjnych i wymagających pianistów jazzowych dzisiaj, gra jakby nowoczesny Thelonious Monk, z bogatym podejściem modalnym do gry i perkusyjną frywolnością, poza tym wszystkim brzmi, jak nikt inny. „(Lexington Herald)

„Ikona wśród współczesnych artystów” (All About Jazz)


jazzarium.pl:
Branie na warsztat przez jazzmanów popularnych melodii czy standardów ma to do siebie, że słuchaczom mniej biegłym w filozofii improwizowania wyjątkowo efektywnie jest w stanie uświadomić, na czym jazz między innymi polega: na graniu „tego, czego tam nie ma”; na odejściu od treści dobrze znanych ku nowym; na uwalnianiu się od konwencji i proponowaniu odmiennych sposobów działania; wreszcie na eksponowaniu własnej autorskiej koncepcji muzykowania. Dlatego choćby Miles Davis sięgał po repertuar z list przebojów. Dlatego też Matthew Shipp na swej najnowszej płycie interpretuje twórczość Duke'a Ellingtona. Przemienił on historyczną muzykę Księcia w pełną fantazji, współczesną freejazzową sztukę.

Ellingtonowskie motywy zdają się być dla Shippa i towarzyszących mu Michaela Bisio na kontrabasie i Whita Dickey'a na perkusji pretekstem, aby muzykować po swojemu, na własnych warunkach. Obchodzą się oni z materiałem wyjściowym z jako takim szacunkiem, rysując linie melodyczne, ale kreślą bezpardonowo pośród nich wyobrażone przez siebie figury. Obserwujemy zatem nakładające się na siebie muzyczne rejestry – tłem dla pełnych rozmachu melodyjnych fraz fortepianu jest mącąca porządek praca sekcji, rozrywkowy swing nagle natyka się na dramatyczną arytmiczną kontrę, a rozdzierające spazmy komentują jowialne puenty. Trio Shippa lubuje się w takich stylistycznych przygodach, realizuje je i w formie gry kolektywnej, i urozmaiconych dramaturgicznie partiach solowych. Ma tu miejsce nieustające tarcie między znamionami przystępnego ładu a freejazzowym rozgardiaszem opartym na rozpoznawalnych tematach. Ale należy podkreślić, że ten drugi przeważa.

„To Duke” jest z całą pewnością albumem dla miłośników bezkompromisowej dekonstrukcji, którzy bardziej są ciekawi muzyki autorskiej dnia dzisiejszego aniżeli odtwórstwa wzorców sprzed dziesięcioleci. Co ważne jednak, trio Shippa nie burzy, a w oparciu o nobliwe konstrukcje buduje własne.
autor: Maciej Krawiec

Editor's info:
Shipp plays in his own inimitably personal style some of the most beloved of Duke’s compositions, “rewriting” the book and making this excursion uniquely his own.
Many greats have tackled Ellington. The one who immediatel y comes to mind is Monk with his now legendary trio date for Riverside records "Thelonious Monk plays the Music of Duke Ellington". The result is fascinating. But unlike Monk doing it his way, though somewhat restrained, we have Shipp going all out. Not simply personalizing Duke but messing up the time signatures and “corrupting” the melodies whenever and wherever possible.
To just play free without the cumbersome restrictions of composition and cliché is, to my mind, one of the highest forms of art if done to it’s maximum beauty and capacity, but equally high is the ability to take the melody, tear it to pieces, yet keep its integrity intact. Few artists can do this. Lee Konitz, using a completely different attack, the first who comes to mind. Shipp definitely walks in that tradition, creating, what I like to think of as cubing (ala cubism) the head > abstracting / distending and respecting it while at the same time allowing it to flourish and morph.
By Steve Dalachinsky, excerpt from the liner notes

muzycy:
Matthew Shipp: piano
Michael Bisio: double bass
Whit Dickey: drums

utwory:
1. Prelude to Duke (0:44)
2. In a Sentimental Mood (6:19)
3. Satin Doll (8:48)
4. I Got It Bad and That Ain't Good (5:03)
5. Take the A Train (9:04)
6. Mood Indigo (5:47)
7. Dickey Duke (4:44)
8. Tone Poem for Duke (5:02)
9. Prelude to a Kiss (3:54)
10. Sparks (3:26)
11. Solitude (3:22)

total time - 56:28
wydano: 2015-01-23
more info: www.roguart.com
Tage
37.99 zł
Szpilman
41.99 zł
Hamburg '72
63.99 zł
Live In Ljubljana
59.99 zł
Right Hemisphere
59.99 zł
Un Piano
59.99 zł
Night Logis
59.99 zł
Telephone Popcorn
59.90 zł
Songs
59.90 zł
Seven Lines
41.99 zł
Medicine Buddha
56.99 zł
Fanon
59.99 zł
Humeurs
59.99 zł
Sisters Where
59.99 zł
Angel City
59.99 zł

Obrazek 1

Obrazek 1


Obrazek 1


Obrazek 1


partner wydawnictwa: