Категории

Antenna


  • Код: MPSMT004
  • Производитель: Multikulti Project (PL)
  • Цена: 41.99 zł
  • Порекомендовать продукт

Player


Avant Jazz / Free Improvisation / Avant-Garde
premiera polska:
2017-12-04
seria wydawnicza: Spontaneous Music Tribune Series is dedicated to iberian free improvised music
kontynent: Europa
opakowanie: kartonowe etui
opis:

multikulti.com
Oficyna fonograficzna Multikulti Project w 2016 roku skończyła 20 lat. Świętując tę "ponadpełnoletniość" ogłosiliśmy debiut nowej serii wydawniczej - której nazwa - Spontaneous Music Tribune - wzięła się od nazwy partnera serii, wyjątkowego miejsca w Internecie - spontaneousmusictribune.blogspot.com, gdzie znaleźć można kompetentne, wyczerpujące i pisane z pasją teksty o muzyce improwizowanej, która zepchnięta została dzisiaj na margines marginesów, a bez której założyciel blogu i my w Multikulti Project, nie wyobrażamy sobie życia.

Spontaneous Music Tribune dedykowana jest iberyjskiej scenie muzyki improwizowanej, stąd pojawiać się tutaj będa nagrania pochodzące z tego własnie regionu Europy. Pierwsza płyta serii zawierała studyjne nagranie niezwykłego kwartetu - Völga – w składzie: Fernando Carrasco, Alex Reviriego, Iván González i Vasco Trilla.
Płyta druga to nagranie koncertowe niezwykłego projektu prowadzonego przez Ivána Gonzáleza - Memoria Uno.
Trzecia pozycja to PHICUS (Ferran Fages / Alex Reviriego / Vasco Trilla) “Plom”.
Czwarta pozycja w serii wydawniczej to płyta katalońskiego saksofonisty Alberta Cirery. Muzyk, od paru już lat rezydujący w Lizbonie, nagrał swoją pierwszą płytę solową. Zwie się ona „Lisboa’s Work”.
Tym razem prezentujemy duetową płytę brazylijskiego saksofonisty Yedo Gibsona i katalońskiego perkusisty Vasco Trilla.


LINER NOTES PL
„Grają, jakby byli jednym ciałem!” – zwykło się mawiać o Johnie Stevensie i Trevorze Wattsie, gdy w pierwszej połowie lat 70. ubiegłego stulecia poszerzali pojęcie muzyki swobodnie improwizowanej, trenując wiele jej aspektów w ramach dwuosobowej edycji Spontaneous Music Ensemble.

„Jesteśmy jednością!” – odkrzyknął wirtualnie Vasco Trilla, gdy zapytałem, jakie określenie najlepiej oddaje sedno jego muzykowania z Yedo Gibsonem. Potem jeszcze kilka słów, które są równie wyraziste, a opisać mają jego partnera w sposób maksymalnie lakoniczny – wolna, bratnia dusza o wielkiej wyobraźni.

Żywioł, brawura i pewność siebie - to z kolei określenia, jakie przychodzą mi pierwsze na myśl, gdy próbuję zwerbalizować wrażenia z odsłuchu „Antenny”. Duet saksofonu i perkusji. Historia muzyki improwizowanej zna tysiące takich przypadków. Nim zasiądziecie do tej płyty, będę usiłował przekonać Was, że jest to jednak duet niezwykły. Pozornie daleki od idiomu free jazzowego, ale z drugiej strony, przesycony emocjami tego gatunku. Dodatkowo – z pewnością, w katalogu serii wydawniczej Trybuny Muzyki Spontanicznej, pozycja najbliższa spuściźnie Johna Coltrane’a.

Yedo Gibson, brazylijski rezydent portugalski, zagra tu na saksofonie barytonowym i sopranowym, a także na serbskiej odmianie fletu, zwanej flura. Vasco Trilla, Katalończyk o silnych, ojcowskich korzeniach portugalskich, zagra na perkusji i perkusjonaliach. Sześć dość krótkich historii. Odrobina tańca na sopranie, szczypta perkusjonalnej egzotyki. Baryton lekki jak skowronek, który potrafi być drapieżny jak lampart. Perkusja kąśliwa i wielowymiarowa, jak zawsze. Jakze Wam zazdroszczę, że będziecie tego słuchać po raz pierwszy!


LINER NOTES PT
"Eles tocam como se fossem um só" - como costumava ser dito sobre John Stevens e Trevor Watts, a medida que expandiam a noçao de música improvisada espontanea na primeira metade da década de 1970, praticando numerosas possibilidades de tocar em duo como o disco Spontaneous Music Conjunto.
"Nós somos um!" - Vasco Trilla praticamente respondeu assim quando perguntado sobre a definiçao que expressa a essencia da música que ele interpreta com Yedo Gibson. Seguindo com o mesmo entusiasmo descrevendo seu parceiro brevemente - livre, fraternal, alma altamente imaginativa.
Energia, bravura e confiança sao as palavras que vem a minha mente na tentativa de verbalizar impressoes depois de ouvir Antenna. O dueto de saxofone e percussao. A história de música improvisada reconhece milhares de casos semelhantes. Antes de voce ir escutar este álbum, vou tentar convence-lo de que realmente é um dueto extraordinário, aparentemente distante da linguagem do free jazz, mas ao mesmo tempo saturado de emoçao de tal genero. Além disso - com toda a certeza, no catálogo da Spontaneous Music Tribune. Publishing Series, é uma posiçao tao próxima ao legado de John Coltrane.
Yedo Gibson, brasileiro residente em Portugal, toca saxofones barítono e soprano, também como na versao serbia da flauta chamada frula. Vasco Trilla, catalao e com raízes portuguesas, toca tambores e instrumentos de percussao. Seis histórias relativamente curtas. Uma dica de dança em soprano, um grao de percussoes exóticas. A leveza do barítono como uma cotovia transformando-se em um leopardo predatório. As percussoes sao cortantes e multidimensionais como sempre. Eu me sinto tao ciumento sabendo que voce está prestes a ouvir esta música pela primeira vez.


LINER NOTES ENG
“They play as if they were one body” - such used to be said about John Stevens and Trevor Watts, as they were expanding the notion of spontaneously improvised music in the first half of 1970’s, practicing numerous aspects as the two-person edition of Spontaneous Music Ensemble.

“We are one!” - Vasco Trilla responded virtually when asked about the definition which expresses the of essence of music he plays with Yedo Gibson. Followed by a few equally expressive words describing his partner in the most laconic manner - free, brotherly, highly imaginative soul.

Energy, bravado and confidence are the words that come to my mind in attempt to verbalize impressions after listening to Antenna. The duet of saxophone and percussion. The history of improvised music recognizes thousands of similar cases. Before you proceed to listen to this album, I will attempt to convince you that it really is an extraordinary duet, seemingly distant from the idiom of free jazz, but at the same time saturated with emotion of such genre. On top of that - with all certainty, in the catalog of Spontaneous Music Tribune publishing series, it is a position which is so close to the legacy of John Coltrane.

Yedo Gibson, a Brazilian resident in Portugal, plays baritone and soprano saxophone, as well as on the serbian version of flute called flura. Vasco Trilla, a Catalan of strong, fatherly portuguese roots, plays drums and percussion instruments. Six relatively short stories. A hint of dance on soprano, a grain of exotic percussions. Baritone light like a lark transforms into a predatory leopard. Percussions are cutting and multidimensional as always. I feel so jealous knowing that you are about to listen to this music for the very first time.

by Andrzej Nowak - Trybuna Muzyki Spontanicznej


All music by Gibson and Trilla
Recorded on the 13th June, 2016 at Scratch Built Studio, Lisbon by Alvaro John Klima
Mixed and Mastered by Rafał Drewniany (DTS Studio), Cracow
Cover Design by Witold Oleszak
producers: Yedo Gibson & Vasco Trilla
Executive producers: Tomasz Konwent & Andrzej Nowak

The Multikulti Project/ Spontaneous Music Tribune Series is dedicated to iberian free improvised music.
Maciej Lewenstein, the author of the book “Polish Jazz Recordings and Beyond”, is the patron of the Multikulti Project/ Spontaneous Music Tribune Series.

enola.be
We zijn duidelijk niet de enigen die in de mot hebben dat er al even wat beweegt in het zuidwesten van Europa. Een paar labels en artiesten schopten het intussen tot internationaal gelauwerde vertegenwoordigers van de jazz en improvisatie, en er komt voorlopig geen einde aan de bloeiperiode. Een opmerkelijk initiatief kwam onlangs uit het oosten van Europa, waar het Poolse Multikulti Project een nieuwe reeks oprichtte, onder de naam Spontaneous Music Tribune Series, om exclusief vrije muziek van het Iberische schiereiland op uit te brengen. Zo verscheen onlangs een tweede duoalbum van rietblazer Yedo Gibson en drummer Vasco Trilla.

De Braziliaan Gibson woonde en werkte jarenlang in Nederland, tot hij een paar jaar geleden verkaste naar Portugal. Trilla is een Catalaan met wortels in hetzelfde land. Vooral de voorbije twee jaar zijn de twee erg actief geweest, en doorgaans in elkaars nabijheid. Zo verscheen begin 2016 al Inherent Chirality bij het Gentse El Negocito, maar was vooral 2017 een boerenjaar voor de twee. Trilla viel te horen op releases van minstens vijf labels en een handvol releases met Gibson en goed volk als Hernâni Faustino, Ernesto Rodrigues, Luís Lopes en Miguel Mira, stuk voor stuk cruciale figuren uit de bruisende scene van Lissabon.

Met Antenna bezegelen de twee nog eens hun vriendschap, en dat gebeurt op behoorlijk indrukwekkende wijze. Doorheen zes improvisaties geven ze volop bewijzen die Trilla’s claim dat ze fungeren als één orgaan, kunnen ondersteunen. Gibson verkiest hier sopraansax, maar hanteert ook de baritonsax, terwijl Trilla ook behoorlijk wat variatie aan de dag legt. Hoewel er links zijn met de freejazztraditie, zit deze muziek vooral verankerd in de traditie van de Europese vrije muziek, waardoor ook regelmatig in de abstractie gedoken wordt, en de muziek ritmisch niet zozeer swingt, als voortdurend transformeert. Het is Gibson die soms het laken naar zich toetrekt met een imponerende techniek, maar Trilla countert eigenwijs, door de nadruk te leggen op resonerend metaal, eigenaardige texturen of een densiteit die een pak lager ligt dan die van zijn collega. Het leidt tot opvallende contrasten.

In opener “Aparture” start Trilla met belletjes, Gibson antwoordt met neuzelende motieven. Een ontwakende wereld van klanken die aanvankelijk nog zachtaardig en in zichzelf gekeerd lijkt, maar stapsgewijs openvouwt met steeds langere, repetitieve en intensere notenslierten, die haast doen denken aan Rimski-Korsakovs De vlucht van de hommel. Opvallend: voor Trilla blijft de focus erg lang op het metaal liggen, met roterende, rinkelende, ratelende bewegingen, terwijl Gibson blijft intensifiëren tot het boeltje op springen staat. Meteen erna wordt de diversiteit benadrukt met “Dipole”, waarin het de trommels zijn die een organisch, ongeforceerd verhaal vertellen tegen het geweeklaag van de zeurende sopraansax.

Het is een contrast dat iets verderop in de plaat nog eens opduikt, met “Whip” dat vooral inzet op percussief gerinkel en gekraak, en de sopraansax die vooral vreemde, vaak gevocaliseerde texturen uitspuwt. “Array” start vervolgens botsend en stotend, met een ongedurige start/stop-dynamiek, maar ontpopt zich al snel tot een bevlogen tour de force die zelfs “Aperture” achter zich laat. Het is een ontketende Gibson die je te horen krijgt, met eindeloos aangehouden, denkbeeldige heuvels op- en afsnellende spurtjes die maar blijven draaien en keren en razen en kronkelen met een verzengende vurigheid. De laatste minuut, waarin Trilla al opgehouden is met spelen, is van een ronduit delirische heftigheid, die zelfs niet bereikt wordt met de bronstig ronkende baritonsax van “Fractal”, hoe indrukwekkend die ook klinkt tegen die achtergrond van aanzwellende metaalachtige golven.

In slotstuk “Isotropic” zoeken de twee de grenzen van de akoestische mogelijkheden op, met een exploratie van geluiden die resoluut naar abstractie overhelt en neigt naar het speels-mechanische samenspel dat John Butcher en Gino Robair ook zo fraai laten horen. Alsof ze met het gewrijf, geritsel en geplof willen tonen dat er nog een hele wereld te verkennen valt naast die van standaardtechnieken. Misschien iets voor een vervolg, al is de lat wel gelegd met dit straffe plaatje, dat door die afwisseling en cohesie een uitdaging biedt, zonder daarom onverteerbaar te worden.

(. . .) "With Antenna the two seal their friendship again, and that happens in a pretty impressive way. Through six improvisations they provide plenty of evidence to support Trilla's claim that they function as one organ. Gibson prefers soprano sax, but also uses the baritone sax, while Trilla also shows a lot of variation. Although there are links with the free jazz tradition, this music is mainly anchored in the tradition of European free music, which also regularly dives into abstraction, and the music rhythmically does not swing, but constantly transforms. It is Gibson who sometimes pulls the sheet to himself with an impressive technique, but Trilla counteracts stubbornly, by emphasizing resonating metal, peculiar textures or a density that is a lot lower than that of his colleague. It leads to striking contrasts" (. . .)
by Guy Peters

muzycy:
Yedo Gibson: baritone and soprano saxophone, frula
Vasco Trilla: drums and percussion

utwory:
1. Aperture 6:10
2. Dipole 4:30
3. Fractal 8:09
4. Whip 4:37
5. Array 5:55
6. Isotropic 8:14

total time - 37:37
wydano: 2017-12-04
nagrano: Recorded on the 13th June, 2016 at Scratch Built Studio, Lisbon by Alvaro John Klima.
Mixed and Mastered by Rafał Drewniany (DTS Studio), Cracow

more info: www.multikulti.com
more info2: www.vascotrilla.com
target='_blank' >www.yedogibson.com
www.vascotrilla.com

Obrazek 1

Obrazek 1


Obrazek 1


Obrazek 1


partner wydawnictwa: