Kategorie

Astor Piazzolla: Grand Tango! [Hybrid SACD]


  • Kod: CC72695
  • Producent: Challenge Classics
  • Kod producenta: 0608917269529
  • Wykonawca: Isabelle van Keulen Ensemble
  • Nośnik: SACD
  • Instrument lidera: violin
  • Kompozytor: Astor Piazzolla
  • Cena: 66,99 zł
  • Poleć produkt

Tango / Tango Nuevo
premiera polska:
2016-07-01,
Wydawnicto Audiofilskie

kontynent: Europa
opakowanie: plastikowe etui
opis:

multikulti.com:
Astor Piazzolla (ur. 11 marca 1921 w Mar del Plata w Argentynie, zm. 4 lipca 1992 w Buenos Aires) – kompozytor tanga argentyńskiego, wirtuoz bandoneonu, tanguero. Piazzolla był jedynym dzieckiem Vincentego Piazzolli i Asunty Mainetti, emigrantów, którzy przyjechali do Argentyny z miejscowości Trani we Włoszech. W 1925 r. rodzina przeniosła się do Nowego Jorku, gdzie mieszkali do 1936 r.

W 1929 r. Piazzolla dostał od ojca pierwszy bandoneon, a cztery lata później podjął naukę u Beli Wildy, wybitnego węgierskiego pianisty, ucznia Siergieja Rachmaninowa. Piazzolla powiedział o nim później: dzięki niemu pokochałem Bacha. W 1934 r. zagrał w filmie El Día Que Me Quieras razem z Carlosem Gardelem, królem klasycznego tanga. Po powrocie do Argentyny, w roku 1939, zaczął grać w zespole Aníbala Troilo – najsłynniejszej wówczas orkiestry grającej tango. Po śmierci Tróili Piazzolla rozpoczął karierę solową. W 1954 r. otrzymał stypendium, dzięki któremu wyjechał do Paryża, by kształcić się u Nadii Boulanger. To ona nauczyła Piazzollę czerpać z ojczystej muzyki i skierowała jego uwagę na tango. Międzynarodową sławę Piazzolla zdobył na początku lat 80., gdy tworzył z Quinteto Tango Nuevo, założonym w 1976 r. Koncertował z tą grupą do 1989 r., a potem skoncentrował się na koncertach na bandoneon solo z orkiestrą. W 1990 roku jego kariera została przerwana przez udar mózgu. Zmarł dwa lata później w Buenos Aires.

Oryginalny styl stworzony przez Piazzollę znany jest pod nazwą „nuevo tango”. Nie jest to tango przeznaczone do tańczenia, lecz kunsztownie stylizowana muzyka do słuchania (podobnie jak wcześniej tango Igora Strawinskiego). Charakterystyczne jest dla niego nawiązanie do baroku: do formy passacaglii, do barokowego kontrapunktu w sposób nasuwający skojarzenie z fugą. Rytm tanga bywa wyraźny, ale równocześnie ulega wyraźnym zakłóceniom. Harmonia również odbiega od tradycji, dzięki chromatyce, a nawet dysonującej chromatyce. Częste są nawiązania do jazzu. Stosowane są również niekonwencjonalne sposoby gry (jak w sonoryzmie), charakterystyczne dla brzmienia są glissanda. Wyraźnie zachowana jest natomiast charakterystyczna dla tanga atmosfera pewnej melancholii.

"Nuevo tango" stanowiło tak daleko posunięte przetworzenie tanga tradycyjnego, że wielu Argentyńczyków do tego stopnia nie mogło się pogodzić z takim sposobem potraktowania ich narodowego tańca, że kompozytor spotykał się nawet z przejawami agresji. Piazzolla skomponował ponad 300 tang, nagrał w swojej karierze ponad 40 albumów, a płyty koncertowe z niepublikowanymi nagrania wydawane są po dziś dzień. Współpracował także z kilkoma artystami wizualnymi, a do historii przeszła jego współpraca z Tanztheater Piny Bausch.

Zebrane na tej płycie kompozycje pochodzą z różnych okresów twórczości Piazzolli. "Bando" to wczesna jego, silne odwołująca się do tradycyjnych, klasycznych tang. "Otoiio Porteiio" (jesień) i "Primavera Porteiia" (wiosna) to dwie części "Cuatro Estaciones Porteiias" w którym to wzorem Vivaldiego, portrtuje on pory roku w Buenos Aires. Pierwotnie powstały w różnych okresach jako pojedyncze kompozycje, jednak często wykonywane są jako cykl. "Tres Minutos con la Realidad" (Trzy minuty z rzeczywistością), to pełne żaru i niemal wściekłości, wirtuozowskie dzieło, które bada granice tonalności i wyraźne odwołuje się do twórczości Strawińskiego i Bartóka. "Kicho" powstało jako hołd dla jednego z basistów zespołu Piazzolli - Enrique "Quicho" Diaza, stąd też jego nazwa. "Tango para una ciudad" (Tango dla miasta) to hołd dla rodzinnego miasta kompozytora, Buenos Aires. "Soledad", samotność, to drugi utwór z dyptyku "Silfo y Ondina", który składa się z trzech części: Fugata, Soledad i Final. Cicha, kontemplacyjna kompozycja ze wspaniałą kulminacją wieńczy niezwykłe nagranie rozmiłowanego w tangu zespołu prowadzonego przez skrzypaczkę Isabelle van Keulen. Pełne żaru i pasji nagranie!

Editor's info:
The Bandoneon player and composer Ástor Pantaleón Piazzolla (born March 11, 1921 in Mar del Plata; died 4 July 1992 in Buenos Aires) is considered the founder of Tango Nuevo, a further development of the traditional Tango Argentino. Piazzolla has developed his own musical signature, an always personal and unique language, easy to distinguish from the wide variety of 20th century music styles. His great strength was his integrative potential as a composer. Just this sovereignty of assimilation, this picking up of different currents determines his style. The name PiazzoIla stands for extremely exciting and yet sad music, which is still full of energy, sensuality and joie de vivre.

Throughout his life he composed more than 300 tangos and music for nearly 50 films, recorded around 40 records, collaborated with writers and visual artists and cooperated with the Tanztheater of Pina Bausch.

During the military dictatorship in Argentina from 1976 to 1983 Piazzolla lived in ltaly, but always kept returning to Argentina. In particular, the period 1978-1988 is the highlight of his career. During this time, he became very famous with his second quintet: Pablo Ziegler (piano), Fernando Suarez Paz (violin), Horacio Malvicino (guitar) and Hector Console (double bass), also earning great success at home in Argentina. After the end of the military dictatorship, Piazzolla returned to Buenos Aires, where he was named an honorary citizen of the city in 1985, seven years before his death. At the age of 65 he published the impressive late work Tango Zero Hour (1986), the man from Buenos Aires now been regarded as a living legend. In August 1990 he suftered a stroke while in Paris, which made further composing and performing impossible. Piazzolla died two years later in his hometown. Only some time later it was recognized also in Argentina what genius Ástor Piazzolla had. The simultaneous complexity and emotional expressiveness of his works have excited since musicians of ali styles and from all over the world. Unlike traditional tango, Piazzolla’s compositions are not necessarily danceable, on the contrary, they mark a whole new direction of avant-garde music. To Piazzolla Tango is the equivalent of the Allemande or the Gigue to Johann Sebastian Bach. He uses counterpoint and polyphonic voicing, he adds musical elements of avant-garde exploit (bold harmonies, new ways of playing the instruments) He indeed composes music that originates from dance music, but takes it way beyond, as do composers such as Bartók, Ginastera and Villa-Lobos.

“Bandó” is an early composition of Ástor Piazzolla, standing strong in the tradition of classical tangos. The title is a nick name for the “Bandoneon”, a harmonica instrument that originated in Germany in 1850, came to Argentina with German immigrants and quickly became the typical instrument of tango. In “Otoiio Porteiio” (Autumn) and “Primavera Porteiia” (Spring) are two works from the “Cuatro Estaciones Porteiias”, the seasons in Buenos Aires. Four pieces that adopt the idea of Vivaldi’s seasons, but were originally single compositions, even if they are often performed as a cycle. “Tres Minutos con la Realidad”, three minutes with reality, is a furious, virtuosic work that explores the boundaries of tonality and has clear reminiscences of Stravinsky and Bartók. “Kicho” puts the double bass in the foreground by an extended bass cadenza right al the beginning of the piece. lt was composed by Piazzolla for the double bass player of one of his ensembles, Enrique “Quicho” Diaz, hence the name. “Tango para una ciudad”, Tango for a city is a tribute to the composer’s hometown, Buenos Aires. “Soledad”, Loneliness, is the second piece from the suite “Silfo y Ondina”, which consists of the three parts: Fugata, Soledad and Final. A quiet, contemplative composition with great climax and long musical lines.

muzycy:
Isabelle van Keulen Ensemble:
Isabelle van Keulen (violin)
Christian Gerber (bandoneon)
Ulrike Payer (piano)
Rüdiger Ludwig (double-bass)

utwory:
1. Bando
2. Otono porteno
3. Le grand tango (arr. Christian Gerber)
4. Soledad
5. Tres minutos con la realidad
6. Kicho
7. Primavera portena
8. Adiós nonino
9. Tango para una ciudad

wydano: 2015-10-09
more info: www.challenge.nl
more info2: www.isabellevankeulen.com

Obrazek 1

Obrazek 1


Obrazek 1


Obrazek 1


partner wydawnictwa: